Quen vai estar?

Charo Pita

Chámanme Charo Pita. Nacín á idade de seis anos cando rematei de ler o meu primeiro libro. Desde ese día a miña idade foise adaptando ata facerme sentir contemporánea de todo o mundo.
Resulta difícil dicir algo sobre min agás que sempre estou a medio camiño: nin adulta nin nena, nin gorda nin fraca, nin rubia nin morena, nin india nin vaqueira, nin de aquí nin de alá, unha salvaxe tranquila, entre o po da viaxe e a modorra dunha butaca vella, unhas veces coa palabra na boca, outras coa música.
Levo narrando dende o ano 1994. O meu traballo como narradora abarca diversas áreas do fabuloso, conto tanto para nenos como para adultos. Tamén imparto obradoiros de narración e levo publicado máis dunha decena de libros.

Contos de amor, erotismo e morte
A ollada, o silencio e, como non?, a palabra son os protagonistas destas historias que van dende a creación do mundo ata a morte perfilada dende o seu lado máis tenro, máis cómico, máis vital, máis erótico… Relatos de tradición oral e da propia autora para gozar deses personaxes que só se atopan en momentos de fábula. Se o seu nome fose o Severino e estivese na procura da morte, onde a atoparía? Coñecen a historia de Zorbas, o único ser humano que estivo a piques de alcanzar a vida eterna grazas ao seu talento como donjuan? Ou a daquel rapaz que o que máis desexaba no mundo eran os figos?… Non? Pois estas historias e moitas outras irán desenvolvéndose como un nobelo nesta sesión de contos. Se a morte é o destino irremediable da vida, quizá ambas as dúas non sexan tan distintas porque, díganme, antes de vivir, que había?

A tres millas de Sligo
Non hai dúbida, Irlanda e Galicia comparten moito: miran ao mesmo océano; caracterízanse pola chuvia e o verdor das súas paisaxes; as rías irlandesas confórmanse de xeito similar ás galegas; as gaitas resoan polos seus outeiros… En resumo, ambas as dúas son terras bravas, húmidas, fértiles e graníticas, terras que miran a poñente, cuxos cantís apertan as augas do Atlántico. Un abrazo lento e fondo o que as une, que abrangue desde a súa memoria mítica ata a súa singularidade céltica.
Con este espectáculo, queremos renderlles unha homenaxe conxunta. A historia de Brian O´Brian, o home que non sabía narrar, servirá de fío condutor desta sesión. Contos irlandeses narrados desde unha voz e un imaxinario galegos.

Menú de contos | 55 min | nenos de infantil e primaria
Existen encontados de moitísimos tipos: princesas, sapos, bruxos, bonecos, trens, fabas, reis, lúas, papóns, dragóns, camelas… todas e todos encontados en palabras. Como os tomates en conserva ou os mexillóns en escabeche. E a lata vaise abrindo aos pouquiños, frase a frase, cun dicir parrochento, cos labios relaxados e as orellas frescas. É importante sentir nos oídos o gusto peculiar de cada historia. Iso alimenta. Como o leite condensado ou os melocotóns doces. Hai historias salgadas ao xeito das patacas fritidas sempre alegres e riseiras. Outras son misteriosas como os paquetes de gotogrós que xa non se venden nas tendas. Hai historias tristes como os botes de espárragos e mesmo tenras como os filetes de pescada. Depende do menú do día. De como veña a encontadora. De como sexa a fame dos que escoitan. Pero todas dun xeito ou outro axudan a medrar porque teñen vitamina I de Imaxinativas.
A narradora levará unha serie de contos para contar e, como en calquera almorzo en restaurante, os convidados, coa axuda dela, irán escollendo historias do menú até conformar unha exquisita comida mesmo con sobremesa!

Vai de bechos! | 55 min | nenos de infantil e primaria
Un león, un rato, unha tartaruga, un caracol… Centos de animais poboan as historias, as adiviñas e as cancións deste espectáculo. Que animal será quen de vencer o vento? Poderá construír un rato un palacio? Quen, de entre todos os habitantes da selva, nos regalou un instrumento musical? Seremos capaces de contar todos os animais que viven no mar? Animais, animálculos, feras, bestas, bechas, bechocos, e algún monstro serán os protagonistas desta sesión de contos.